آرش پاک اندیش عضو شورای مرکزی شاخه دانشجوِیان و جوانان حزب اعتماد ملی استعفا داد.
وی در استعفا نامه خود آورده است:

اينجانب آرش پاک انديش ، عضو شورای مرکزی شاخه دانشجوِیان و جوانان حزب اعتماد ملی و مسئول واحد اجرائی شاخه و عضو شاخه ايثارگران حزب اعتماد ملی ، استعفای خود را از مسئوليتهای فوق و همچنين عضويت در حزب مذکور اعلام می دارم. اينجانب ، از همان روز که به حزب اعتماد ملی پيوستم ، دل در گرو آرمانهای بلند حضرت امام خمينی (ره) ، مقام معظم رهبری و انقلاب اسلامی داشته و دارم و افتخار می کنم که در دو سال اخير همواره در نوشته ها و مصاحبه هايم مواضعی اتخاذ کرده ام که وابستگان به بيگانگان و مزدور صفتان از آن عميقا ، دلگير هستند ؛ کسانی که بوئی از خط امام (ره) و رهبری نبرده اند و ايثارگران ديروز را ، چکمه پوشان امروز ، معرفی می کنند.

افراطيون به اصطلاح اصلاح طلب که زبان به اعتراض می گشايند و هر دم از باغشان بری می رسد اگر به فکر مردم بودند، هشت سال عمر دولت اصلاحات را تلف نمی کردند و نه تنها عمر دولت اصلاحات که عمر نظام را تلف کردند چرا که اين طيف بزرگترين فرصت برای تحکيم پايه های نظام را به تهديدی تبديل کردند که پايه های آن را سست کنند و امروز بر طبل توخالی می کوبند. متاسفانه ، روزنامه اعتماد ملی ، ارگان رسمی حزب اعتماد ملی که نظرات و ايدئولوژی رفيع اصولگرائی را بعنوان جريانی ، در برابر اصلاحات می داند ؛ همواره ، به سياه نمائی عليه دولت جمهوری اسلامی و مجموعه نظام جمهوری اسلامی می پردازد . عده ای ، در روزنامه مذکور ، نه تنها اعتقادی به اصل مترقی ولايت فقيه ندارند ؛ بلکه ، آشکارا دل در گرو احزاب و گروههای سياسی ديگری دارند . بدين صورت است که شاهديم که ارگان رسمی حزب اعتماد ملی را مطالبی از ابراهيم يزدی ها ، مسعود بهنود ها و ... پر می کند .

روزنامه ای که گوی سبقت ، از بسياری از روزنامه های زنجيره ای دوران موسوم به اصلاحات ربوده است .برخی از اعضای حزب اعتماد ملی ، پناهندگانی سياسی از جريانهای ديگری هستند که شخصيت روحانی چون دبيرکل محترم حزب مذکور را سپر دفاعی برای منافع و مقاصد فردی خود کرده اند و ذیل آن پنهان شده اند و اعتنائی هم به خط امام (ره) ، رهبری و روحانيت ارزشی ندارند و گاهی ، اعضای ارزشی حزب را مورد بدترين تهمت ها و عناوين قرار داده اند . اگر مردمسالاری ، اينگونه رفتارها است که بنده حقير ، افتخار می کنم که هيچگونه نسبتی با آن ندارم ، چه اينکه ، مردمسالاری اين افراطيون ، همانطور که در 8 سال موسوم به اصلاحات ديديم ، بی رحمانه و رياکارانه است و هيچگونه نسبتی با تعاريف مقام معظم رهبری از مردمسالاری دينی ، اصلاحات و اصولگرائی ندارد و چه بسا که در مقابل آن قرار گيرد . حال آنکه حقير ، افتخار می کنم خود را سرباز رهبر معظم انقلاب اسلامی بدانم .

اينک ، در کمال آگاهی و سلامت ، اعلام می دارم که بدليل افتراق اساسی موجود ، بين چنين تفکر ارزشگرائی ، بيراهه ای که عده ای از جمع مذکور پی گرفته اند ، تداوم دلبستگی خود به راه انقلاب اسلامی را ، ديگر ، نمی توانم از طريق جمع موسوم به حزب اعتماد ملی پيگيری نمايم .

بسم الله الرحمن الرحیم

بی شک تحولات اخیر روی داده در صحنه ایران وجهان از چشمان تیزبین جنبش دانشجویی مسلمان به دور نبوده وجنبش دانشجویی وظیفه خود می داند تا فارغ از غرض ورزیها، شانتاژبازیها مطبوعاتی ووابستگیهای سیاسی، عملا تحلیلی بی طرفانه ومنصفانه از این وقایع ارائه دهد تا بتواند به قدرت مانور خود در صحنه سیاسی ایران وحتی جهان بیفزاید وپای پای سیاستمداران، سیاست ورزان ومطبوعات دراین صحنه گام بردارد. صحنه ای که متاسفانه بر اثر غفلت جنبش دانشجویی مسلمان، عملا در برخی موارد به صحنه موج سواری لمپنهای مطبوعاتی وتمامیت خواهانی تبدیل شده که همه چیز را از زاویه دید تنگ نظرانه آمیخته با حس شهرت طلبی، مادی گرایی وحزب بازی می بینند ودراین میان آنچه از عامه مردم دور می ماند، حقیقت است وآنچه عرضه می شود در قالب تحلیل، چیزی نیست جز مشتی اوهام وتخیلات واغراض شخصی جماعتی کوته بین بنام تئوریسین وتحلیلگر.

جملات فوق نمود عینی در تحلیلهای صورت گرفته در حوادث اخیر ایران وجهان دارند. همانطور که شاهد بودیم در چند روز گذشته سردار رشید اسلام شهید عماد مغنیه( حاج رضوان) به دست عمال کثیف ورذل رژیم غاصب اسرایل به شهادت رسید تا افتخار دیگری در صحنه تاریخ نبرد حق وباطل به ثبت برسد وننگ وروسیاهی همیگشی بر چهره مدافعان به اصطلاح حقوق بشر، نوبل بگیران بی خاصیت ومدعیان داخلی وسینه چاک حقوق بشر داخلی نشانده شد. همانها که همواره حقوق حاضر نبشر را برقوانین  اسلامی ارجح می دانستند. ننگی ابدی برچهره کسانی که  حاضرنشدند درمطبوعات وخود، لفظ (( شهید)) و(( شهادت)) خاطر آلودگی در ابرای سرداررشید اسلام به کا رببرند وبه خاطر آلودگی در دام افکار التقاطیشان، شهادت ایشان را با الفاظ (( کشته)) و((ترور)) جایگزین کردند. اینان همان جماعتی اند که درزمانیکه روزنامه نگار وابسته به لابیهای صهیونیستی دانمارک به ساحت مقدس پیامبر اکرم(ص) توهین نمود، در روزنامه خود به تبلیغ(( آدامس ساخت دانمارک)) پرداختند. اینان ادامه دهنده راه بزرگان سیاسی خود هستند که نگران شکست اسرابییل درجنگ ۳۳روزه بودند وحاضر نشدند از  حقانیت حزب الله لبنان حمایت کنند.

درگذشت تاثر برانگیز مرحوم آیت الله توسلی از یاران امام راحل، موجی از تاثر وتاسف را دربین دوستداران امام راحل ایجاد کرد. اما متاسفانه گویی عده ای انسانهای کم ظرفیت در صددند که حتی از مرگ دیگران نیز استفاده های تبلیغاتی -سیاسی کنند. کسانی که ((حیات)) خود را در((مرگ )) دیگران می بینند. رحلت آیت الله توسلی درکنار مسائل پیش آمده درمورد بیت امام راحل، متاسفانه باز هم به دست غرض ورزان شانتاژگر به صحنه ذبح ((حقیقت)) به پای امیال واغراض سیاسی تبدیل شد. جریانات رخ داده دراین بازه زمانی بهترین فرصت برای کسانی بود که به هر در یمی زدند واز هر وسیله ای استفاده می کردند تا خودرا دردفضای سیاسی جامعه مطرح کنند. طرفداری ناگهانی ومشکوک برخی سیاسیون تشنه قدرت ودورمانده از قدرت از امام خمینی(ره) با توجه به نزدیکی انتخابات مجلس هشتم وریاست جمهوری نهم ونیز سابقه ۴دوره شکست به واسطه دوری از گفتمانهای انقلاب، باعث شک وتردید دوچندان دلسوزان نظام است که شاهد بودند چگونه در زمان  صدارت همین آقایان ،  بی رحمانه وبه بدترین شکل ممکن واز هر تریبونی به نام وشخصیت وافکار امام راحل به نام ((آزادی بیان)) توهین می شد وصدای اعتراض از هیچ کدام از ((یاران خمینی)) برنخاست وکسی از غصه نمرد ومهر سکوت ورضایت بر لبانشان زده بودند. کسانی که متاسفانه از افکار واندیشه های امام بسنده  می کنند بهو(( میزان رای ملت است)) و(( نظامیان نباید درعرصه سیایست دخالت کنند)).ولی فراموش می کنند همین امام خمینی بود که فرموده بودند:(( من درمیان شما باشم یا نباشم توصیه می کنم نگذارید انقلاب به دست نا اهلان ونا محرمان بیفتد))-(( میزان حال فعلی افراد است))-(( پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به این مملکت آسیبی نرسد)) ودیگر مواضع قاطع وانقلابی ایشان علیه اسراییل غاصب وآمریکای جنایتکار و.... را از یاد برده اند. آقایانی به نام ((یاران خمینی)) هستند که حزب کارگزارانشان خود را (( لیبرال دموکرات)) وحزب اعتماد ملی خود را (( سوسیال دموکرات)) می خواند وجناب حسن مرعشی نیز منکر وجود احکام اقتصادی- اجتماعی - ساسی دردین مبین اسلام می شود. باید تاسف خورد که امروز((لیبرال دموکراتها)) و(( سوسیال دموکراتها)) خود را یاران خمینی می نامند برخلاف شعار (( نه شرقی نه غربی  جمهوری اسلامی)).

دلایل وشواهد نشان می دهد که مواضع یاران جدید خمینی!!!! همگی تاریخ مصرف انتخاباتی دارد وبس والا کیست که نداند زمانیکه اکبر گنجی اعلام کرد: ((آموزه های خمینی را باید به موزه سپرد وخمینی نیز به موزه تاریخ می رود)) همین آقایان کوچکترین اعتراض وعکس العملی نشان نداند زیرا امثال ح.ر درحال ارائه تز  عبور از (( انقلاب اسلامی )) به (( جمهوری اسلامی)) بودند ودیگر آقاین نیز درحال گفتگو بوده وبیشتر بنده فلاسفه سیاسی غرب بودند تا افکار امام خمینی واین قدرت طلبی بدون اخلاق، چه بازی کثیفی است. دوری از مردم کجا وخط امای بودن کجا؟ خوی کاخ نشینی کجا وخط امامی بودن کجا؟ رانت خواری فرزندان کجا وخط امامی بودن کجا؟ سفرهای پر حاشیه به کشورهای خارجی وشکستن حرمت روحانیت کجا و خط امای بودن کجا؟ ترویج خرافات توسط پدروبرادر  انجمن حجتیه ای یکی از این آقایان به اسم ملاقات با امام زمان کجا وخط امام کجا؟ دریافت پول از مفسدین اقتصادی کجا وخط امامی بودن کجا؟ 

اعلام خبر مسرت بخش پیروزی ایران اسلامی در گزارش آژانس بین المللی انرژی هسته ای، برگ  زرین دیگری درتارخ پرافتخار انقلاب اسلامی به ثبت رساند وبه درستی اثبات شد که: ان تنصروالله ینصرکم ویثبت اقدامکم. این پیروزی حاصل لطف خداوند متعال، اراده ملتی سازش ناپذیر، استادگی نظام اسلامی ومقامات دولتی در برابریاوه گویهای غربی درچ ارچوب کاغذ پارهه ای قطعنامه وتحریم بود. درجریان مسیر پرونده هسته ای ایران شاهد شکستن ابهات پوشالی آمریکا، شورای ضد امنیت وغرب بودیم که این ابهت پوشالی سالها توسط برخی مطبوعات  داخلی ومرعوبین سیاسی به عنوان تحلیل! عرضه می شد. متاسفانه همین مطبوعاتی که روزی شعار می داند: دانستن حق مردم است. امروز می گویند: ندانستن حق مردم است ودر این مساله افتخارآمیز شاهد سکوت مرگبار ویا کم اهمیت جلوه دادن این قضیه از سوی این جماعت هستیم. کسانی که روزی مرتب دم از تعلیق کلیه فعالیتهای هسته ای  وتعطیلی مراکز علمی - تحقیقاتی می زدند ومرتب خطر حمله به ایران وشرایط ویژه را گوشزد می کردند ، امروز چه جوابی برای ملت ایران دارند؟ کسانی ولایت غرب را می پذیرند واز آن حساب می برند که شیفته اندیشه های آنان باشند. هرکس از خدا ترسید از هیچ کس نمی ترسد وهرکس از خدا نترسید از همه کس می ترسد.  این روند بی تفاوتی مطبوعاتی -سیاسی به پیروزی اخیر ایران در ادامه مسیر ی است که این جماعت دربی تفاوتی نسبت به دستاوردهای علمی محققان کشور می باشد. کسانی که همه چیز را با  عینک بدبینی وسیاه نمایی می بینند و شعار شان ای است: ما باشیم انقلاب است. اما شعار جنبش دانشجویی مسلمان: انرژی هسته ای   اندکی از حق ماست.

انتخابات مجلس هشتم آزمونی بزرگ بر سرراه ملت مقاوم ومبارز ایران اسلامی وبه خصوص دانشجویان عزیز می باشد. برگزاری انتخابات با حضور باشکوه آحاد مردم می رود که روند پایان زمستان ورسیدن بهار سیاسی و بهار طبیعت را تسریع ببخشد ودر این میان انتخابات پیش رو کماکان فصل خزان وسیاهی کسانی است که برای رای مردم ارزش واحترامی قایل نیستند ومردم را تا هنگامی صاحب شعورمی دانند که رایشان با آنها باشد واگر برعلیه آنها باشد  مردم را با جملاتی همچون(( توده های نا آگاه)) - (( اشتباه تاریخی مردم )) و.. مورد عنایت قرار می دهند. زمستان سیاهی کسانی است که روز ی مرتب لاف خروج از حاکمیت می زدند  وبا تحصن واستعفا سعی در جلب توجه ملت داشتند. تکلیف رسانه های خارجی -دشمنان نظام ولوس آنجلس نشینهای هرزه که مشخص است. بدنه دانشجویی ایران اسلامی لازم است ضمن حضور درانتخابات، با آگاهی بخشیدن به دیگران قدرت هدایت وفرماندهی افکار عمومی توسط دانشجویان بدون نیاز به رسانه وقدرت را به رخ دیگران بکشند تا انشائ الله شاهد احیای قدرت از دست رفته وتضعیف شده جنبش دانشجویی مسلمان باشیم . یادمان باشد پیام آفتاب  دست نا اهلان نیفتد انقلاب.  انشاء الله 

 یا راهی خواهم یافت  یاراهی خواهم ساخت

ما ((چپ نو)) هستیم. ما چپ هستیم زیرا با نظامهای موجود در جهان، چپ افتادیم. با وضعیت حاکم بر جهان ((چپ)) افتادیم. در جهان سوم با دین چپ افتادیم. مجبور شدیم  زیر پرچم شوروی (( به چپ چپ )) برویم. البته گاهی نیز زیر پرچم آمریکا(( به راست راست)) می رفتیم. با اینکه به هیچ مکتب ومدرسه ای نمی رفتیم، برای خود مکتب می ساختیم. ما با انقلاب اسلامی ایران چپ افتادیم تا طرحی نو دراندازیم ونظامی را براندازیم ولی غافل از اینکه از مسیر اصلی تاریخ چپ شدیم واکنون در کوچه های سرگردانی به دنبال راه اصلی می گردیم تا از این راههای فرعی به درآییم ولی غافل از اینکه ((مجبوریم)) فکر کنیم راه اصلی همان (( چپ رفتن)) است. ما چپ پاستوریزه هستیم، سلاح چه گوارا ونطقهای آتشین کاسترو در مخالفت با آمریکا را فراموش کردیم تا (( نو شویم)).ما هم چپ گرایی می خواستیم وهم رفاه وآسایش در این دنیای مدرن وتکنیک زده. باید سعی می کردیم برای حفظ وجذب مخاطبان، از لحاظ ظاهری نیز ((چپ باشیم)). ما حافظ منافع طبقه کارگر هستیم زیرا خود(( کارگروعمله)) فکری استعمار هستیم. ما معتقدیم اگر ((بیل)) به (( بیل مکانیکی)) تبدیل شود، پیشرفت می کنیم. پس عبور از مرحله    بیل.....بیل مکانیکی...... لودر   در نتیجه ما به آرمانشهر می رسیم.

ما با اسلام نیز چپ افتادیم زیرا اسلام را مزدور لیبرال می دانستیم. می پرسید چرا؟ بله در قرآن آمده است: اهدنا الصراط المستقیم= مارا به راه راست هدایت فرما. چرا نمی گوید به راه چپ هدایت فرما؟

ما عادت داریم فقط یاد چه گوارا را زنده نگه داریم وقیافه وعکسش را نه راهش را، نه فریادهای ضد استعماریش را، نه آمریکا ستیزیش را. کلاه چه گوارایی می پوشیم واغلب اوقات چشم به کوهها وتپه های اطرافمان می اندازیم تا شاید روزی ((چه))با همرزمانش پایین بیاید وما را از دست (( استبداد)) نجات دهد. ما با استبداد مخالفیم. مرگ بر استبداد. مرگ بر دیکتاتوری.

بارها ماشین فکری ما در جاده های مناظرات ومباحث منطقی((چپ شده)) وما چپ وچول شدیم اما هیچگاه از((چپ بودن ))دست نکشیدیم. زیرا فکر ومنطق خودرا به مرخصی فرستاده بودیم، زیراآرمانشهر ما گویی هرگز قصد ظهور وبروز نداشته ودست نیافتنی باقی می ماند. هرچه کتاب نوشتیم،مقاله، نشریه چاپ کردیم که بتوانیم مخاطبان وهواداران را راضی نگه داریم که آرمانشهر ما نزدیک ظهور وبروز است، بیشتر خودمان نا امید می شدیم. توجیه مناسبی نداشتیم برای عدم نفوذ اندیشه های تزریق شده به ذهنمان به ذهن مخاطب. مشکل ما این است که ۶۰ سال دیرتر و۱۰۰۰کیلومتر متولد شدیم. همه اش تقصیر این رژیم مستبد است. هرچه ژست چپ بودن گرفتیم فایده نداشتیم واطراف ما پراز هیچی وپوچی می شد.

به انسانهای ولگرد وبی پناهی تبدیل شده ایم که نه روی بازگشت ونه راه بازگشت داریم. سرگردان کوچه های بی هدفی و((نیستی)) هستیم.تخصص ما در دادو فریاد کردن است، زیرا آنقدر در چاه وچوله وچاله افتاده ایم وداد زدیم برای کمک، که دیگر عادت کردیم.صدای گوشخراش ما هیچ دلخراشی در مخاطبان ایجاد نمی کند. ماانسانهای مفلوک وبی هویتی هستیم. ثبات راه ما نیاز به هویت ثابت دارد که ما نداریم. چه بگوییم، به هردری زدیم تا خودمان را مطرح کنیم: تجمع برگزار می کردیم-به زمین وزمان ومکان فحش می دادیم که چرا مانع بروز افکار ما می شوند؟ چرا حق مسلم ((آزادی زبان)) را از ما می گیرند؟ چقدر اشعار تکراری خواندیم تا جاییکه روح سراینده این اشعار به خشم آمد. همه از ما گریزانند وما از همه گریزان وجدیدا خودمان از همدیگر گریزانیم. مانند شخصی هستیم که طناب دار دور گردنش افکنده اند واعدامش نمی کنند. قدرت مبارزه منفی از ما سلب شده است. قهرمان داریم ولی تا دلتان بخواهد از سر ناچاری از  هر افلیج وبی بته ای(( قهرمان)) می سازیم.  یک راه بیشترنداریم. منطقی فکر کنیم باید مانند شوروی به زباله دانی تاریخ بپیوندیم چه بخواهیم چه نخواهیم.

---

---