بنام خدا
بی شک رمز ماندگاری یک گفتمان در تداوم آن برای نسلهای حاضر ونیز آینده است وهم چنین باید پس از استقرار در جامعه خود ورسیدن به ثبات، به فکر بسط خود باشد واز دایره مکانی خود فراتر رود وبه سمت جهانی شدن برود. یکی از رموز موفقیت غرب در جهانی کردن گفتمانهای خود توجه به این نکته بود. یعنی در زمانی که خلا فکری وفرهنگی در جهان حاکم بود، غرب با استفاده از این حربه به ایجاد، حفظ وبسط ایده ها ووضعیت خود در جهان پرداخت. توجه غرب به ایجاد سازمانهایی رفاهی- سیاسی- اقتصادی و...بر همین منوال وتکیه بر ابزار قوی رسانه ای خود، به گسترش حاکمیت غربی کمک کرد. حاکمیت غرب ممکن نبود مگر با گسترش شیوه تفکر وزندگی غربی. عاملی که خود باعث شد از نقش یونان در تمدن اروپا وجهان کاسته شده وعملا از صحنه خارج شده وجای خودرا به تفکرات اومانیست محور غرب بدهد. اگر تمدن یا جریان فکری دیگری نیز قصد داشته باشد به این وضعیت برسد یا به مقابله بپردازد باید این راه طاقت فرسا ولی منطقی را طی کند.
به اعتقاد من وبا توجه به اینکه در آستانه سالگرد پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی هستیم، انقلاب اسلامی ایران با اعتقاد به این توانستن، برای شدن به میدان آمد. انقلابی معتقد به نفی حاکمیت سلطه انسان منقطع از وحی وجایگزینی آن با حکومت مبتنی بر شرع وتلاش برای بازگرداندن انسان به هویت اصیل خویش. این انقلاب برای جهانیان پیامی خارج از چارچوبهای بسته وتنگ نظرانه اومانیستی(لیبرالیم- کمونیسم) داشت وبه خوبی با گذشت زمان توانست علاوه بر اثبات کارایی خود ، جهانیان را متوجه ناکارایی شیوه مدیریت جهانیشان کند. انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید( ایجاد) وبعد از آن در مقابل تهدیدهای داخلی وخارجی مقاومت کرد(حفظ) وهمزمان با حفظ خود به فکر بسط مانیفیست انقلابی خود در جهان بود. علت گیرایی اندیشه های انقلابی نیز مشخص بود: عطش مظلومان جهان برای گریز دایره بسته اومانیست و ساختار شکن بودن وساختار ساز بودن تفکرات انقلاب واین همان چیزی بود که گمشده جهانیان وبه خصوص جهان اسلام بود. تفکرات انقلابی به خاطر برخاستن از فطرت پاک انسانها عملا به اندیشه برتر تبدیل شده وبه خاطر فطری بودنش آمیخته با عشق بود وبه این سادگیها از دلها و.اذهان پاک نمی شد وبه علاوه انقلاب اسلامی ایران برای استمرا آمده بود نه برای ماندن ورضایت. این ویژگی مختص انقلاب اسلامی بود که در هرزمان بتواند هم زمان 3 مرحله : ایجاد- حفظ وبسط را دنبال کند وپویایی اندیشه های اسلامی وجامع بودنش باعث اقبال روز افزون مردم نیازمند جهان به این سمت شد. اما به اعتقاد من از دوره ای خاص بود که کم کم این غنا را به نحوی به سمت سکون بردند وآن گسست حلقه ارتباطی بین اندیشه های انقلاب وهنر وادبیات بود. در هر چرخه هنری به اعتقاد من 3 مرحله : تولید- توزیع ومصرف وجود دارد که بسیاری فعالان عرصه هنر وادبیات با غفلت از ساحت الهی انقلاب ونیاز به داشتن ادبیات وهنر مبتنی بر روح الهی انسان، عملا پیام انقلابی ما در پیچ وخم سبکهای ادبی هنری رو به فراموشی رفته وهنری عقیو وحتی مضر قصد داشت پرچمدار فتح قلوب جهانیان شود. غافل از اینکه همین عامل باعث فراموشی ویا رویگردانی اقشاری از نسلهای زمان خود وبعد از خود از ماهیت الهی انقلاب شد.
اگر گریزی به دوران یاد شده داشته باشیم شاهد تلاش هایی خیرخواهانه وخالصانه برای حرکت در این مسیر الهی از سوی برخی هنرمندان متعهد می باشیم ولی متاسفانه قدرت جذب مخاطب تفکر حریف- انسجام سازمانی وپرسنلی - همراهی با جریانات روز سیاسی- اجتماعی جهان وگره خوردن با سیاستهای بعد از 2 خرداد- عدم انسجام فکری وتشکیلاتی در جبهه متفکران وهنرمندان انقلابی باعث بعضا عقیم ماندن این جریانات شد هرچند که دوستان نیز از پا ننشستند با استفاده از تجربیات گذشته به فکر بهتر شدن بودند. اما ماهنامه سوره:
1-به اعتقاد این حقیر اولین نکته مثبت سوره این بود که با یک دید همه جانبه وبعد از شناسایی نقاط ضعف وقوت جبهه فرهنگی انقلاب و همچنین نقاط ضعف وقوت جریان مقابل - شناسایی نیازهای روز جامعه انقلابی در عرصه هنر وادبیات- پلی برای ارتباط بین حلقه های زهم گسسته فعالین فرهنگی- شناسایی ومطالعه نقاط ضعف جامعه فرهنگی بعد از انقلاب واستفاده از فضای تریبونهای دانشگاهی وحوزوی- پرداختن به مسائل سیاسی ازدید هنری ومسائل هنری بادید سیاسی- توجه به ادبیات مقاومت وانقلابی کشورهای آزادیخواه جهان- شناسایی فعالین فرهنگی وسیاسی جهان اسلام وحتی جهان غرب که علاقه مند به انقلاب اسلامی بوده ممسائل بعد از انقلاب مورد توجه ومطالعه آنها بوده- بیرون امدن از لاک مطبوعاتی خود ورفتن به متن وعمق جامعه در قالب برگزاری مراسماتی از قبیل یادمان شهدا، شب شعر، کارگاههای داستان نویسی و... - توجه به دیگر جنبه های هنر همچون تاتر- موسیقی- مستند سازی و..- متکی نبودن صرف به سوره به عنوان تنها پایگاه تهاجمی- ارتباط با بدنه دانشجویان وطلاب- توجه به نیازهای روز جامعه علمی و... خلاصه اینکه بعد از مطالعه چندین شماره از این نشریه به خوبی می توان به عمق این مطالب پی برد. سوره به خوبی توانست نقش بزرگتر را بازی کند وسرپناهی مطمئن علمی وتئوریک برای فعالین دلسرد وامیدوار جبهه فرهنگی انقلاب بود. به اعتقاد من عدم غفلت از مسائل سیاسی واجتماعی از مهمترین نقاط مثبت این نشریه است.
2-سوره راه رابرای (( راه)) باز کرد. سوره راه خوبی را در پیش گرفت که به اعتقاد این حقیر نوعی ابداع وحاکی از شناخت کافی از معضلات جبهه فرهنگی انقلاب است. سوره راهی را پیموده که اکنون ((راه)) باید تا انتهای آن طی کند. وظیفه دوستان متعهد وفعالین عرصه هنری است که جبهه: تولید- توزیع ومصرف را جدی بگیرند. امروز خاکریز ما در دفاتر تحریریه وسلاح ما قلم ماست. امروز استراتژی در نوشته ها عرضه می شود. امروز تهاجم فرهنگی برای مقابله با تهاجم فرهنگی. عدالت برای مقابله با فقر طبقاتی وبی عدالتی- شهادت برای مقابله با خشونت وهنر دینی برای مقابله با نیهیلیسم واگزیستانسیالیسم. ((راه)) باید راه سوره را طی کند .سلاح بردست گیرد فرماندهی جبهه فرهنگی را در دست گیرد. پرهیز از غرور وخود ستایی- تداوم روحیه انتقاد پذیری وحفظ ار تباط با مخاطبان از رموز پایداری است. پایداری فرهنگی به کمک فرهنگ پایداری.
3- در هر زمینه ای برای شدن نیاز به خودباوری در زمینه توانستن است. این شدن نیاز به خط شکن دارد. شهید آوینی به اعتقاد من از این خط شکنان بود. ایشان راهی را برای ورود نیروهای انقلابی به عرصه هنر باز کرد که حتی با شهادت ایشان نیز بسته نشد وادامه راه به اعتقاد من بستگی به چگونگی پیمودن 3 مرحله: ایجاد- حفظ وبسط دارد. اکنون سوره نامی آشنا برا ی قشر دانشجو متعهد می باشد محتی بعضا ورق زدن آن نیز باقه ای از امید را در دل کسانی باز می کند که فکر می کنند یک نویسنده توانا باید حتما مخالف مبانی نظا م باشد وفقط به فکر پز روشنفکرانه باشد. در سوره شاهد رواج فرهنگ روشنفکری بدون ادعا هستیم واین خصیصه روشنفکر انقلابی است. سوره ضد انقلاب نیست ضد انحراف است. سوره باید محلی برای شکوفایی استعدادهای عرصه هنر وادبیات ونیز شناسایی مستعدین باشد. از سوره باید سوره هایی دیگر پا بگیرد. سوره جهانی فکر می کند وبومی عمل می کند.
مصطفی نمازیان دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی دانشگاه شیراز

نوشته شده در
2008/1/26ساعت
11:29 PM  توسط مصطفی نمازیان
|