جهان اسلام و جامعه ایرانی بانویی را از دست داد که عمر گرانمایه و ارزشمند خود را صرف تحقیق وتفقه در قرآن کرد. غریبانه وبی هیاهو اما با اخلاص، در زمين زيست و چه بي سروصدا رخت بربست.

دكتر صفارزاده عمري را به تحقيق و تاييد احكام ارزشمند اسلامي صرف كرد ام اسلام را زير سوال نبرد.

وي نمونه بارز يك زن مسلمان وموفق در جهان معاصر بود. ارزش وانسانيت وبزرگي كارهاي وي در زن بودن بود و زن بودنش هيچگاه مانع بروز ارزشهاي واستعدادهاي والاي انساني او نشد. وي ثابت كرد كه مي توان قائل له برابري  وتشابه حقوق زن و مرد نبود اما چونان مردان و به طور مساوي از حقوق اجتماعي وفعاليت علمي -فرهنگي برخوردار بود و علي رغم زن بودن به مرحله اي رسيد كه بسياري از مردان نمي توانند برسند.

اين بانوي عالم اسلام كاري كرد كه بسياري از فقها وعلماي بزرگ جرات آن را نداشتند، آري ترجمه قران وبا تكيه بر انوار الهي نامي جاودانه از خود بر جاي نهاد و همانند عده اي تنها خودر ا مشهور رسانه وزمينيان نكرد بلكه شهره ملائك وآسمانيان شد.

وي به يقين دريافته بود كه ملاك برتري زنان به حق وحقوق متشابه با مردان يايكساني ديه زن و مرد نيست بلكه ارزش تمام انسانها - زن ومردـ به تحصيل تقوي و علم ومعرفت و ميزان سعي وتلاش آنهاست. وي در عمل نشان داد كه يك زن براي رسيدن به درجات والاي معنوي نيازي مي تواند همراه با حفظ حريم حيا وعفت، چه استعدادهايي كه ندارد.

اما از ديد مدعيان دورغين حقوق بشر و حقوق زن، خانم دكتر صفارزاده نويسنده، شاعر، مترجم قرآن وپژوهشگر و مولف چندين كتاب هيچگاه شايسته تقدير نيست ونخواهد بود. چون هيچگاه براي مصاحبه با راديو فردا، بی بی سی، صداي آمريكا و.. سرودست نشكند ودست وپا نزد. خانم صفارزاده مورد تكريم مدعيان دفاع از حقوق زنان قرار نگرفت و نامي از او برده نشد، چون بانويي قرآني ومانوس با قرآن بود و اين انس والفت باعث شد كه هيچگاه در مقابل بيگانگان ونامحرمام حجاب از سر برندارد وبا نامحرمان دست ندهد ويا روبوسي. هيچگاه حاضر نشد احكام اسلامي را به چوب حقوق بشر بزند وتخطئه كند. اسلامي بود واسلامي زيست.

اينك مشخص شده كه مدعيان دروغين حقوق زن همانهايي كه با ارايه الگوهاي پوشالي و فيمينيستي مدعي اند كه زنان در جامعه ايراني به ورطه تحجر افتاده اند و از حضور در عرصه هاي علمي، فرهنگي، سياسي، اجتماعي دورمانده اند، منظورشان از حضور فعال زنان در جامعه چيست!!

آري خانم صفارزاده نوبل نگرفت و جانباز آريامهر نبود و  نه سينه چاك حقوق بشر، اما مطمئنا در آن دنيا نوبل واقعي خود را مي گيرد و از حوض كوثر سيراب خواهد شد.

روحش شاد وراهش پررهرو